Co wybrać: nową posadzkę czy remont starej?

Dodano: poniedziałek, 05 czerwca 2017 09:41

Nową posadzkę, czyli warstwę wykończeniową podłogi, czasem możemy ułożyć na starej. Jednak częściej stare wykończenie się usuwa, a w starszych domach trzeba nawet dostać się głębiej – do ocieplenia i izolacji przeciwwilgociowej podłogi na gruncie.

Termin podłoga obejmuje układ kilku warstw umieszczonych na gruncie lub stropie. Są to: izolacja, podkład, warstwa wyrównująca i warstwa wierzchnia, czyli posadzka. Jeśli posadzka zniszczyła się lub po prostu znudziła się mieszkańcom, ale jest w miarę równa, nie ugina się, dobrze trzyma się podłoża i nie ma ognisk zgnilizny, możemy ułożyć na niej nowe pokrycie. Planując remont posadzki, trzeba - oczywiście - sprawdzić także stan pozostałych warstw podłogi - jeżeli wymagają remontu, przygotujmy się na to, że modernizowane pomieszczenia na dłuższy czas zostaną wyłączone z użytkowania.

Jeśli remont posadzki będzie dotyczył tylko niektórych pomieszczeń na danej kondygnacji, pamiętajmy o zachowaniu jednakowego poziomu podłogi na całej powierzchni (ewentualne progi nie powinny być wyższe niż 2 cm). Grubość pokryć podłogowych, łącznie z warstwą mocującą, wynosi od 3 do 25 mm. Trzeba też wziąć pod uwagę możliwe wyrównywanie podłoża, bo znacząco może ono podnieść poziom podłogi. Jeśli zdecydujemy się na ocieplenie lub wyciszenie podłogi na gruncie - o minimum 20 cm.

Nowa posadzka na starej

Panele laminowane, deski warstwowe i wykładziny dywanowe możemy ułożyć na każdym rodzaju starej posadzki (pod warunkiem, że jest stabilna). Parkiet lub mozaikę klejone do podłoża można ułożyć na starych deszczułkach, natomiast możliwość pokrycia parkietem starych płytek ceramicznych zależy od tego, czy użyty klej zapewni wystarczającą przyczepność do szkliwionej powierzchni (powinna o tym informować instrukcja jego użycia). Ewentualnie można przeszlifować płytki szlifierką do kamienia i po odpyleniu przystąpić do układania parkietu. Najlepszym podłożem pod płytki ceramiczne będą stare kafelki. Dość ryzykowne może być natomiast ułożenie ich na posadzce z desek lub na parkiecie, gdyż drewno "pracuje" i nie jest w pełni stabilnym podłożem. Na podłogach drewnianych nie można kłaść wykładzin z PVC, gdyż uniemożliwiają one odparowanie wilgoci, co w przypadku przedostania się wody pod wykładzinę skutkuje gniciem drewna.

Panele można układać również na starej posadzce, pod warunkiem, że jest stabilna i równa (fot. Komfort).

Gdy trzeba wymienić podłoże

Gdy wymiany wymaga jedynie posadzka (warstwy podposadzkowe są w dobrym stanie) dopilnujmy, aby po jej zerwaniu na podłożu nie pozostał klej. W przypadku wymiany starej posadzki, mocowanej do podłoża lepikiem, poważnym problemem jest usunięcie warstwy bitumicznej. Nie może ona bowiem stanowić podkładu pod obecnie stosowane kleje do parkietu i musi być całkowicie usunięta z podłoża. Jedyną skuteczną metodą pozbycia się lepiku jest użycie specjalistycznej szlifierki, usuwającej go w sposób bezpieczny dla otoczenia wraz z warstewką jastrychu.

To, czy podłoga wymaga drobnej naprawy, czy gruntownego remontu, widać dopiero po zerwaniu posadzki. Sposób przeprowadzania prac będzie zależał od konstrukcji istniejącej podłogi i planowanej modernizacji.

Podłoga na parterze domu bez podpiwniczenia

Podłoga taka musi chronić przed przenikaniem wilgoci z ziemi oraz zapewniać dobrą izolację cieplną.


Układ warstw typowej podłogi na gruncie.

Na legarach. W bardzo starych domach podłogi parteru układane były na legarach, opartych na murowanych lub betonowanych słupkach zafundamentowanych w gruncie. Usunięcie takiej konstrukcji nie sprawia kłopotu, a odległość od gruntu do poziomu podłogi wystarczy na ułożenie niezbędnych warstw podłogowych, jeśli wynosi przynajmniej 20-25 cm.

Na podkładzie betonowym. Kłopotliwe jest ocieplenie podłogi na podkładzie betonowym - wymaga skucia całego podkładu i usunięcia podłoża na głębokość co najmniej 20 cm. Trzeba przy tym zwrócić uwagę na to, by nie naruszyć stabilności ścianek działowych, które z reguły stawiane były bezpośrednio na betonowym podkładzie. Aby nie doszło do ich zawalenia się , beton w ich sąsiedztwie usuwa się odcinkami o długości nie większej niż 1 m i tworzy pod nimi betonowe oparcie w postaci ławy sięgającej do poziomu warstwy stabilizującej grunt. Na ławach należy ułożyć izolację przeciwwilgociową, chroniącą przed podciąganiem kapilarnym wilgoci z gruntu. Izolację wykonuje się z dwóch warstw papy podkładowej sklejonej lepikiem na zimno.

Po usunięciu starego podkładu, podłoże gruntowe należy wyrównać, a następnie utwardzić przynajmniej pięciocentymetrową warstwą chudego betonu (B10), zatartego na gładko. Następnie na takim podkładzie układa się izolację przeciwwilgociową, która powinna sięgać aż do poziomu izolacji poziomej na ścianach fundamentowych. Do tego celu można użyć grubszej folii budowlanej lub papy podkładowej. Na izolacji przeciwwilgociowej kładziemy płyty grubości 10-15 cm ze styropianu odmiany EPS 100 lub polistyrenu ekstrudowanego XPS - droższego, ale o lepszej ciepłochronności i wytrzymałości.

Płyty izolacji cieplnej warto ułożyć dwuwarstwowo (dwie warstwy o mniejszej grubości) w taki sposób, aby ich styki mijały się w poszczególnych warstwach. Na warstwie ociepleniowej kładziemy folię budowlaną, która zapobiegnie wnikaniu wylewki betonowej w szczeliny między płytami ociepleniowymi. Następnie wylewany jastrych cementowy (podkład podłogowy) o grubości 4 cm. Powinien być oddylatowany od ścian domu wkładkami z pasków styropianu o grubości 1-2 cm lub przy użyciu specjalnej taśmy brzegowej. Wylewkę trzeba uzbroić siatką przeciwprężną z drutu o średnicy 3-4 mm, o oczkach 10 × 10 cm. Zwiększy to stabilność podkładu i zapobiegnie jego pękaniu.

Jastrych można układać ręcznie, dowożąc mieszankę taczką, ale coraz częściej wykorzystuje się do tego celu mieszalniki z pompą, tzw. miksokrety, oraz zacieraczki mechaniczne. Pozwalają one uzyskać równą i gładką powierzchnię podkładu podłogowego. Podczas twardnienia jastrychu należy go regularnie nawilżać, aby pod wpływem skurczu zaprawy nie powstały pęknięcia. Podkład powinien schnąć przynajmniej przez miesiąc - aż wilgotność podłoża spadnie poniżej 3%. Jest to szczególnie ważne, gdy planujemy wykonanie posadzki z drewna lub materiałów drewnopochodnych (parkiet, mozaika, panele podłogowe).

autor: Cezary Jankowski
oprac. Agnieszka Zygmunt
zdjęcia: Opoczno, Komfort