Biblioteka

Materiały bitumiczne, płynne i plastyczne stosowane w hydroizolacji

Dodano: 30 sierpnia 2011

Odpowiednie zabezpieczenie przed działaniem wód gruntowych i wilgocią jest priorytetową sprawą przy stawianiu budynków. Aby zabezpieczyć się przed niszczącym działaniem wody warto zainteresować się skutecznymi materiałami bitumicznymi stosowanymi w hydroizolacji.

Materiały bitumiczne, płynne i plastyczne stosowane w hydroizolacji

Roztwory asfaltowe (asfalty rozpuszczone w szybkoschnącym rozpuszczalniku organicznym) stosowane są do gruntowania podłoży betonowych lub cementowych (suche i oczyszczone) przed położeniem warstwy izolacji (roztwory mogą też stanowić samodzielną warstwę izolacji).

Lepiki asfaltowe stosowane na gorąco i na zimno to mieszanki asfaltów przemysłowych, rozpuszczalników, wypełniaczy i substancji uszlachetniających, zwiększających zdolność klejenia i przyczepność. Stosuje się je głównie do przyklejania pap asfaltowych do podłoża betonowego oraz do sklejania warstw papy w wielowarstwowych izolacjach wodochronnych, a także do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych typu lekkiego oraz do renowacji pokryć dachowych z pap asfaltowych.

Masy asfaltowo-kauczukowe to mieszaniny asfaltów, kauczuków i rozpuszczalników naftopochodnych z ewentualnym dodatkiem wypełniaczy i substancji uszlachetniających. Mogą być zbrojone włóknami syntetycznymi lub szklanymi. Stosuje się je do konserwacji i renowacji pokryć dachowych z papy asfaltowej oraz do trwałego zabezpieczania fundamentów, ścian zewnętrznych, murów oporowych i innych konstrukcji zasypanych ziemią. Stosowane są również do przyklejania płyt styropianowych gdyż nie zawierają rozpuszczalników. Są wodorozcieńczalne i można je nakładać na wilgotne podłoże.

Masy asfaltowo-aluminiowe to mieszaniny asfaltów, kauczuków i rozpuszczalników naftopochodnych z dodatkiem pigmentu aluminiowego. Mogą być zbrojone włóknami syntetycznymi lub szklanymi. Stosuje się je do wykonywania powłok izolacyjno-dekoracyjnych (szczególnie przy renowacji), na asfaltowych izolacjach przeciwwilgociowych, pokryciach z papy asfaltowej i blachy ocynkowanej.

Emulsja asfaltowo-anionowa jest to mieszanka wody i asfaltu z dodatkiem emulgatora anionowego, zapewniającego trwałość; może też zawierać dodatki uplastyczniające i modyfikujące. Stosuje się ją do gruntowania podłoża, wykonywania bezspoinowych powłok izolacyjnych. Anionowe emulsje wolno wiążące stosowane są do gruntowania podłoży porowatych.

Szybko wiążące izolacje kationowe stosowane są natomiast do wykonywania izolacji na podłożu wilgotnym w niskiej temperaturze otoczenia (pora wiosenna i jesienna).

Emulsje bitumiczne to wyroby w postaci płynnej gęstej masy, modyfikowane tworzywami sztucznymi (o zawartości ok. 60%). Są stosowane do gruntowania suchych i wilgotnych podłoży mineralnych przed naniesieniem warstwy izolacji bitumicznej, jak również do wykonywania lekkich izolacji przeciwwilgociowych.

Emulsje bitumiczne mogą stanowić domieszkę uszczelniającą do zapraw cementowych. Nadają się do stosowania na następujących podłożach: beton, mur, stal, materiały włóknisto-cementowe, płyty termoizolacyjne (także materiały nieodporne na rozpuszczalniki jak płyty styropianowe itp.).

Pasty emulsyjne to mieszanina wody, asfaltu, gliny bentonitowej oraz dodatków modyfikujących. Stosowane są do gruntowania podłoża przed położeniem hydroizolacji, wykonywania lekkich powłok przeciwwilgociowych, przyklejania materiałów termoizolacyjnych oraz konserwacji pokryć dachowych.

Zaprawy uszczelniające wytwarza się na bazie cementu, z dodatkiem wypełniaczy mineralnych i środków uelastyczniających (akrylowych, polimerowych); mogą być jedno- lub dwuskładnikowe. Stosuje się je do izolacji basenów, tarasów, balkonów, pomieszczeń wilgotnych.

Betony wodoszczelne stosowane wszędzie tam, gdzie na beton działa jednostronnie woda pod ciśnieniem (budowle wodne, obudowa zbiorników wodnych, dno basenów itp.) stałym lub okresowym. Wodoszczelność wynika z odpowiednio dobranego kruszywa (nie może być nasiąkliwe i nie może zawierać pyłów o określonych frakcjach), spoiwa (cement hydrotechniczny) i domieszek (domieszki uplastyczniające, uszczelniające i napowietrzające).

Dodatki do zapraw cementowych są przeznaczone do wykonywania cementowych powłok uszczelniających beton; miesza się je na sucho z cementem i nanosi na powierzchnię betonu.

Bentonit sodowy, stosowany w produkcji materiałów hydroizolacyjnych, może pochłaniać wodę w ilościach 9-krotnie przewyższających jego masę i aż 12-krotnie zwiększyć swoją objętość (tworząc przy tym żel). Może być uwadniany i suszony, jak również zamrażany i rozmrażany wiele razy, nie tracąc zdolności pęcznienia. Jest to skała osadowa, której głównym składnikiem jest montmorylonit - uwodniony krzemian glinu.

W ostatnich latach bentonit stał się niezmiernie popularny jako materiał uszczelniający. W budownictwie stosowany jest do izolacji części podziemnych budynku i do izolacji dachów odwróconych. Izolacje z bentonitu wymagają przykrycia warstwą dociskową co zapobiega jego wymywaniu i gwarantuje szczelność.

Wykorzystywany jest m.in. w produkcji wykładzin bentonitowych, które wykonuje się z warstwy tkaniny i włókniny, między którymi umieszczony jest granulowany bentonit sodowy, odpowiednio spreparowany w celu zwiększenia odporności na działanie zanieczyszczeń i skażeń chemicznych (nie przepuszczają metali ciężkich w głąb ziemi i w ten sposób chronią wody gruntowe przed skażeniem).

Granulat bentonitowy jest luźną formą bentonitu; po zmieszaniu z gruntem tworzy warstwę uszczelniającą o niskiej przepuszczalności. Przed zastosowaniem należy każdorazowo przeprowadzić badania gruntu i mieszanki gruntowobentonitowej w niezależnym laboratorium.

opr.: Redakcja
zdjęcie: Izolacja Jarocin