Biblioteka

Konstrukcje podłóg pływających

Dodano: 26 sierpnia 2011

Podłogi pływające - to układy warstwowe oddzielone od ścian i konstrukcji stropowych warstwą materiału o bardzo dobrej izolacyjności akustycznej.

Konstrukcje podłóg pływających

Istotne jest, aby żaden gwóźdź, śruba czy kołek nie przebijał izolacji i nie stanowił mostka akustycznego.

Warstwy podkładowe i posadzkowe znajdujące się nad izolacją akustyczną muszą swobodnie leżeć na stropie i w żadnym miejscu nie mogą dotykać ścian. Muszą być od nich oddylatowane taśmą brzegową grubości 1-2 cm. Stanowią ją paski styropianu, wełny mineralnej, miękkiej płyty pilśniowej, a najczęściej pianki polietylenowej. Układa się je na całym obwodzie podłogi, wokół wszystkich rur lub inny elementów przechodzących przez strop.

Folia budowlana (pod szlichtą) musi być wyłożona na ściany, na wysokość około 10 cm. Podkład z drobnoziarnistego betonu (szlichta) powinien mieć grubość 4-7 cm. Dodatkowo należy go zbroić siatką z cienkich prętów np. średnicy 3-4,5 mm w rozstawie co 15-20 cm.

Posadzka powinna być przyklejana do podłoża lub układana na podkładzie z włókniny bądź pianki polietylenowej. Nie należy jej przykręcać lub przybijać, ponieważ pogarsza to właściwości akustyczne podłogi pływającej. Pod listwy cokołowe i ćwierćwałki należy przykleić uszczelki okienne z kauczuku lub polietylenu, nie mogą bowiem bezpośrednio dotykać ścian czy warstw posadzkowych.

Podłoga pływająca na stropie z betonową szlichtą.

Podłoga pływająca z suchym jastrychem.

Podłoga pływająca na stropie drewnianym.

Podłogi pływające z suchym jastrychem - to wariant, w którym wyeliminowane są roboty mokre, doskonale sprawdzający się w budynkach remontowanych oraz wykańczanych w okresie zimowym. Zamiast betonowej szlichty używane są płyty OSB lub gipsowo-włóknowe. Elementy o frezowanych krawędziach i grubości 22 mm można układać jednowarstwowo, ale lepszym rozwiązaniem jest sklejenie dwóch warstw płyt (przesuniętych względem siebie) o grubościach np. 12 i 18 mm.

Podłogi pływające na stropach drewnianych - są najtrudniejsze do wytłumienia z uwagi na ich lekkość. Wskazane jest wypełnienie przestrzeni pomiędzy belkami stropowymi np. wełną mineralną grubości przynajmniej 5 cm. Jeszcze lepiej, gdy układa się ją na suficie podwieszonym, bo wtedy warstwa jest ciągła i izoluje również elementy konstrukcyjne. Sufit w żadnym miejscu nie powinien dotykać ścian (zasada mocowania listew wykończeniowych jest taka sama, jak cokołowych).

Na drewnianym poszyciu należy ułożyć warstwę izolacji akustycznej (np. półtwardej wełny mineralnej grubości 4-6 cm), następnie suchy jastrych złożony z 2 warstw płyt OSB i właściwą posadzkę. Oczywiście w łazienkach konieczna jest jeszcze izolacja przeciwwodna.

opr.: Redakcja