Biblioteka

Wymagania stawiane ścianom zewnętrznym budynku

Dodano: 30 sierpnia 2011

Przepisy budowlane określają warunki, jakie powinny spełniać budynki, aby uzyskiwały odpowiednią ciepłochronność, umożliwiającą ograniczenie zużycia energii do ich ogrzewania. Ciepłochronność budynków można wyznaczyć przy pomocy współczynnika przenikania ciepła U i wyznacznika sezonowego zapotrzebowania na ciepło E.

Wymagania stawiane ścianom zewnętrznym budynku
  • wyznaczenie współczynników przenikania ciepła U [W/(m2 K)] dla wszystkich przegród zewnętrznych (ścian, stropów, podłóg, okien), które nie mogą być wyższe niż określone w przepisach,
  • wskaźnik sezonowego zapotrzebowania na ciepło E, który określa jednostkowe zużycie energii na ogrzewanie w ciągu sezonu z uwzględnieniem strat i zysków ciepła.
    Dla domów jednorodzinnych ciepłochronność praktycznie określa się wyłącznie na podstawie współczynników przenikania ciepła, gdyż wyznaczenie wskaźnika sezonowego zapotrzebowania na ciepło wymaga posłużenia się specjalistycznym programem komputerowym, a teoretyczne wyliczenia często znacznie odbiegają od rzeczywistości. Można jednak przyjąć, że sezonowe zużycie energii na poziomie 100 kWh/m2 powierzchni ogrzewanej świadczy o zadowalającej ciepłochronności domu, (przy założeniu, że stale utrzymywana jest temperatura pomieszczeń ok. 20oC).
  • straty ciepła - wynikające z przenikania ciepła przez przegrody zewnętrzne (powierzchnia ścian zewnętrznych, powierzchnia i jakość okien) oraz z podgrzewania napływającego z zewnątrz powietrza wentylacyjnego,
  • zyski ciepła:
    • słoneczne są wynikiem efektu szklarniowego w każdym pomieszczeniu (promieniowanie - słoneczne przenikające przez szyby zamienia się wewnątrz na ciepło),
    • bytowe wynikające z istnienia dodatkowych źródeł ciepła związanych z użytkowaniem budynku (ilość zamieszkałych osób, moc i rodzaj oświetlenia, ilość i rodzaj urządzeń elektrycznych i gazowych).

Odnosząc te proporcje do sezonowego zużycia energii na poziomie 100 kWh/m2 można stosunkowo łatwo określić opłacalność inwestycji mających na celu zmniejszenie zużycia energii na ogrzewanie takiego domu. Zupełnie inaczej przedstawia się ten problem w starych domach, gdzie zużycie energii sięga 200-300 kWh/m2. Domy takie z pewnością opłaca się poddać termorenowacji, co pozwoli na znaczące zmniejszenie kosztów ich ogrzewania.

Wartość współczynnika U dla ścian zewnętrznych domu nie powinna przekroczyć 0,3 W/(m2K). Zaleca się jednak by parametr ten nie był większy niż 0,25 W/(m2K).

 

Ocieplenie - użycie przy budowie ścian i stropów materiałów termoizolacyjnych.

Docieplenie - ułożenie w istniejących budynkach warstwy ciepłochronnej z materiałów termoizolacyjnych.

Materiały termoizolacyjne to materiały, których współczynnik przewodności cieplnej nie przekracza 0,05 W/(m K).

Pożądaną ciepłochronność przegród można uzyskać w następujący sposób:

  • użycie do budowy materiałów o wysokiej ciepłochronności,
  • zastosowanie podczas budowy materiałów termoizolacyjnych,
  • docieplenie istniejących domów materiałem termoizolacyjnym.

Niektóre technologie mają zastosowanie tak przy ocieplaniu jak i docieplaniu i praktycznie nie różnią się sposobem prowadzenia robót. Dlatego oba określenia często używane są przemiennie.

Materiały do izolacji termicznej i akustycznej.

Na rynku dostępne są materiały konstrukcyjne (beton komórkowy, ceramika poryzowana, keramzytobeton), które zapewniają odpowiednią wytrzymałość i izolacyjność termiczną.

Ocieplenie ściany jednowarstwowej na zewnątrz styropianem lub wełną mineralną i odpowiednie zabezpieczenie izolacji tynkiem lub okładziną stworzyło ścianę dwuwarstwową i prostą w wykonaniu metodę renowacji budynku. Systemy te chronią elewacje przed działaniem wiatru, wilgoci, likwidują zjawiska przemarzania (zmniejszają zapotrzebowanie na energię), a jednocześnie pozwalają dowolnie kształtować zniszczone elewacje za pomocą wielokolorowych tynków o różnych fakturach, jak również za pomocą blach i okładzin z lekkich tworzyw sztucznych.

opr.: Redakcja