Biblioteka

Jaki materiał wybrać na ściany?

Dodano: 30 sierpnia 2011

Z czego zbudować ściany? Czy wybrać beton komórkowy, elementy ceramiczne, czy też elementy silikatowe? Przy wyborze należy uwzględnić właściwości mechaniczne i cieplne wyrobów. Nie bez znaczenia jest także rodzaj ścian.

Jaki materiał wybrać na ściany?
Spis treści
Elementy z betonu komórkowego
Wznoszenie ścian z betonu komórkowego
Elementy z betonu lekkiego
Elementy ceramiczne
Elementy ceramiczne tradycyjne
Elementy ceramiczne porowate
Elementy silikatowe (wapienno-piaskowe)
Pokaż wszystko

Elementy z betonu komórkowego

Beton komórkowy (nazywany również gazobetonem) wytwarza się w procesie spieniania mieszaniny piasku, wapna lub cementu, z dodatkiem wody i środków porotwórczych. Piasek jest czasami zastępowany popiołem lub mieszanką popiołu z piaskiem. Beton z dodatkiem popiołu jest szary, bez popiołu - biały. W budownictwie najczęściej stosuje się beton komórkowy autoklawizowany - poddany w autoklawach działaniu wysokoprężnej pary wodnej i podwyższonej temperatury (180-190°C).

Beton komórkowy jest charakteryzowany przez markę i odmianę. Polska norma PN-B-19301:2004 (obowiązująca do grudnia 2005) podaje 5 odmian betonu komórkowego 300;400;500;600;700. Dla odmian tych obowiązują przedziały gęstości objętościowej oraz odpowiadające im marki: 1,5; 2,0; 2,5; 3,0; 3,5; 4,0; 5,0; 6,0; 7,0.

Nowa norma PN-EN 771-4:2004 określa gęstość (w stanie suchym) elementów z betonu komórkowego w zakresie 300-1000 kg/m3. Marka to symbol liczbowy określający klasyfikację wytrzymałości na ściskanie.

Wytrzymałość na ściskanie określana jest w N/mm2 (MPa) zależna jest od gęstości objętościowej (odmiany lub klasy gęstości), oraz od stopnia zawilgocenia. W zależności od wytrzymałości na ściskanie produkuje się betony różnych marek lub jak to ujmuje PN-EN 771-4:2004 klas wytrzymałości. Wg normy PN-B-19301:2004 są to marki od 1,5 do 7,0 MPa - średnia wytrzymałość na ściskanie w stanie suchym. Norma PN-EN 771-4:2004 podaje, iż najniższa deklarowana przez producenta wytrzymałość na ściskanie wyrobów powinna wynosić 1,5 N/mm2 a maks. 5,0 N/mm2 przy wilgotności 6±2.

Łączenie elementów z betonu komórkowego - wg normy PN-B-19301:2004 elementy z betonu komórkowego klasyfikuje się ze względu na sposób łączenia na M łączonych na zaprawy zwykłe i ciepłochronne oraz elementów D do łączenia na cienkie spoiny. Wg normy europejskiej EN-771-4:2004 producenci wyrobów z betonu komórkowego deklarują odbiorcom bloczki rodzaju GPLM (łączone na zwykłe i lekkie ciepłochronne spoiny) lub TLMA i TLMB (łączenie na cienkie spoiny).

Wyroby o mniejszej gęstości objętościowej mają lepszą izolacyjność termiczną, ale niższą wytrzymałość na ściskanie. W niskiej zabudowie jednorodzinnej na elementy konstrukcyjne nośne mogą być stosowane elementy odmiany M400, co umożliwia uzyskanie dostatecznej ciepłochronności przegrody przy grubości 36 cm. Odmiany o wyższej gęstości stosowane są do budowy ścian zewnętrznych z ociepleniem, wewnętrznych ścian nośnych.

W Polsce nie zaleca się wznoszenia z betonu komórkowego ścian piwnic i ścian poniżej 50 cm od poziomu terenu (producenci niemieccy zezwalają na to pod warunkiem zastosowania odpowiedniej izolacji przeciwwilgociowej). W budynkach ze ścianami z betonu komórkowego można stosować płyty stropowe z betonu komórkowego lub inne typy stropów.

Ściany z betonu komórkowego są lekkie i charakteryzują się dobrą izolacyjnością cieplną, ale z powodu porowatej struktury mają dużą nasiąkliwość (dochodzącą do 45%), co przy małej zdolności do wysychania może spowodować trwałe zawilgocenie takiej przegrody. Zawilgocenie obniża też w znacznym stopniu własności termoizolacyjne betonu komórkowego.

Uchwyty ułatwiają ustawianie bloczków. (fot. Prefbet)

Asortyment dostępnych na rynku wyrobów obejmuje: bloczki ścienne o różnych wymiarach przeznaczone do wznoszenia ścian jednowarstwowych, wielowarstwowych i działowych, bloczki uzupełniające, płyty stropowe i dachowe, nadproża prefabrykowane, elementy ocieplenia wieńców (prostopadłościenne elementy z doklejoną warstwą wełny mineralnej), kształtki przeznaczone do wylewania nadproży i wieńców, kształtki do formowania słupów żelbetowych w ścianach (system szkieletu żelbetowego z wypełnieniem z betonu komórkowego) z wypełnieniem - kształtki pełnią w tym przypadku rolę szalunku traconego.

Dlaczego warto wybrać beton komórkowy?

  • Niewielka gęstość objętościowa sprawia, że beton komórkowy jest doskonałym izolatorem cieplnym.
  • Z betonu komórkowego możemy bez obaw budować ściany zewnętrzne jednowarstwowe. Jeżeli bloczki będą dokładne wymiarowo i dobrej jakości, zapewnią przegrodzie zadowalającą izolacyjność i wytrzymałość.
  • Ściany z betonu komórkowego "oddychają" - są przepuszczalne dla pary wodnej.
  • Beton komórkowy akumuluje ciepło, wolno wyziębia się zimą, jest chłodny latem.
  • Bardzo szybko się muruje. Bez problemu poddaje się obróbce. Żłobienie bruzd pod instalacje czy przycinanie jest niezwykle łatwe. Dzięki temu bez problemu nadamy ścianom czy otworom okiennym pożądany przez nas wymiar.
  • Beton komórkowy jest materiałem całkowicie mrozoodpornym i niepalnym. Wraz z upływem czasu nie pogarszają się jego właściwości techniczne.
  • Niektóre firmy oferują kompletne systemy budowy domu.

Na co zwracać uwagę budując ściany z betonu komórkowego?

Producenci najczęściej oferują bloczki o gęstości objętościowej od około 350 do 750 kg/m3. Im większa gęstość tym większa wytrzymałość lecz słabsza izolacyjność cieplna. Z bloczków o mniejszej gęstości budujemy ściany jednowarstwowe; ściany dwu i trzywarstwowe (z ociepleniem) z bloczków o wysokiej gęstości.

Przed zakupem należy sprawdzić, czy produkt posiada odpowiednie certyfikaty.

Beton komórkowy łatwo ulega uszkodzeniom podczas transportu. Powinien być przewożony i magazynowany na paletach zawiniętych w folię - zapobiegnie to jego zawilgoceniu.

Murowanie na cienkie spoiny znacznie poprawi charakterystykę izolacyjności cieplnej ścian.

Ze względu na nienajlepszą izolacyjność akustyczną betonu komórkowego ściany wewnętrzne powinny być grubsze niż 11,5 cm.

Jeżeli z betonu komórkowego zamierzamy budować ściany piwniczne powinniśmy ją bardzo dobrze zaizolować przeciwwilgociowo. W szczególnych wypadkach konieczny będzie drenaż.

Ściany elewacyjne z betonu komórkowego należy pokryć tynkiem mineralnym.

Wznoszenie ścian z betonu komórkowego

Ściany z betonu komórkowego pełnią nie tylko funkcję konstrukcyjną i osłonową (jak w przypadku ścian z cegły pełnej), ale również izolacyjną. Pełne wykorzystanie właściwości izolacyjnych jest możliwe pod warunkiem stosowania zapraw ciepłochronnych lub zapraw klejowych z zachowaniem grubości spoiny nie większej niż 2 mm.

Zaprawę cienkowarstwową przygotowuje się na budowie przez rozrobienie suchej mieszanki z wodą. Może być stosowana wewnątrz i na zewnątrz ponieważ jest mrozo- i wodoodporna. Nanosi się ją na płaszczyznę poziomą i boczną bloczka i dociska do kolejnego elementu. Proces ten przypomina bardziej klejenie niż murowanie i musi być wykonany bardzo precyzyjnie (starannie) z zachowaniem odpowiedniej grubości spoin.

W przypadku budowy ścian z betonu komórkowego z warstwą ocieplającą, jako izolacji cieplnej należy używać wełny mineralnej z pokryciem tynkiem paroprzepuszczalnym, co umożliwi odparowanie wilgoci przenikającej przez ścianę. Przy wykańczaniu ścian jednowarstwowych również należy od zewnątrz nakładać paroprzepuszczalne tynki mineralne.

Podczas produkcji do betonu dodaje się różne kruszywa lekkie (głównie keramzyt), zmieniające jego właściwości (przede wszystkim termoizolacyjne), dzięki czemu otrzymane wyroby mogą być stosowane do budowy ścian jednowarstwowych, które spełniają wymagania normy cieplnej dla budynków mieszkalnych.

Właściwości mechaniczne i cieplne betonu zależą od ilości i rodzaju dodanego kruszywa. Przy większej ilości kruszywa lekkiego otrzymuje się wyroby o niższej gęstości objętościowej i lepszych parametrach cieplnych, ale mniejszej wytrzymałości, które mają zastosowanie przede wszystkim termoizolacyjne.

Dodając do mieszanki więcej cementu otrzymuje się wyroby o większej gęstości, i wyższej wytrzymałości, nadające się także na elementy nośne konstrukcji. Takie elementy ścienne mogą być pełne, z kanałami powietrznymi lub wypełnionymi materiałem izolacyjnym.

Dlaczego warto zbudować ściany z keramzytobetonu?

  • Bloczki keramzytobetonowe mają bardzo dobrą izolacyjność termiczną i akustyczną - z pustaków o gr. 36,5 cm można wznosić ściany jednowarstwowe.
  • Są odporne na ogień.
  • Dzięki wyprofilowanym ściankom buduje się z nich prosto i stosunkowo szybko.
  • Chropowata powierzchnia umożliwia dobrą przyczepność tynku.
  • Ściana z elementów keramzytobetonowych jest paroprzepuszczalna.
  • Bloczki keramzytobetonowe mają niską promieniotwórczość naturalną, są odporne na czynniki biologiczne (brak pleśni, grzybów i mikroorganizmów).
  • Duża odporność na ogień - głównie dzięki zawartości gliny spieczonej w bardzo wysokiej temperaturze.
  • Wyroby keramzytobetonowe do ścian warstwowych mają dużą wytrzymałość i odporność na obciążenia punktowe.

Na co zwracać uwagę przy budowie domu z keramzytobetonu?

  • Budując ściany wielowarstwowe warto pamiętać o sprawdzeniu ułożenia materiału termoizolacyjnego.
  • Elementy keramzytobetonowe są nasiąkliwe w 15-20% - przed rozpoczęciem budowy należy je chronić przed deszczem; aby zapobiec wsiąkaniu wilgoci w ściany.
  • Wyroby keramzytobetonowe można ciąć szlifierką kątową lub piłami do cięcia cegieł.